سپندارمذ

پنجم اسفندماه در فرهنگ ایرانی، سپندارمذ روز و هنگام «جشن ملی اسفندگان» یا «سپندارمذگان» است.

سپندارمذ لقب زمین و به معنی گستراننده، مقدس و فروتن می باشد. زمینی که نماد عشق است و با فروتنی و از خود گذشتگی، آغوش خود را برای همه گسترانیده و زشت و زیبا را به یک چشم می نگرد.

بدین روی نیاکانمان در این روز با دادن نامه ی شادباش (کارت تبریک) و هدیه به بانوان و دوشیزگان، مهر و عشق خود را به ایشان ابراز می داشتند.

دوست خوبم؛

وقتی من و تو فکر، به جایمان تصمیم می گیرند ...

بیا «والنتاین» را به فرهنگ خودش بسپاریم،
زیرا که شایسته ی ملت بزرگ ایران با فرهنگی غنی و ریشه دار،
جشنی به بزرگی تاریخ و فرهنگ خودشان است.